Od 1 stycznia 2017 r. obowiązkiem podatników jest dokumentowanie „innych zdarzeń” ujętych w księgach rachunkowych, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami z nimi powiązanymi. Obowiązek sporządzania dokumentacji spoczywa na podatnikach, którzy prowadzą księgi rachunkowe oraz przekroczyli ustawowo określone progi wartości przychodów lub kosztów w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

Ustawa nie definiuje wprost, jakiego rodzaju czynności powinny być kwalifikowane jako „inne zdarzenia”. Jedynym miejscem, w którym ustawodawca częściowo wyjaśnia to pojęcie poprzez podanie przykładów, jest art. 9a ust. 2b, odnoszący się do „opisu transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1, w tym umów zarządzania płynnością, umów o podziale kosztów”. Zwróćmy jednak uwagę, że katalog ten ma charakter otwarty. Ustawodawca dąży bowiem do pozostawienia możliwe szerokiego katalogu „innych zdarzeń”.

„Inne zdarzenia” to wszelkie czynności realizowane pomiędzy podmiotami powiązanymi, ujmowane w księgach rachunkowych i mające wpływ na dochód podatnika. W rezultacie, obowiązkowi przygotowania dokumentacji cen transferowych mogą podlegać w szczególności: umowy zarządzania płynnością (cash pooling); umowy wspólnego przedsięwzięcia; aporty; restrukturyzacje działalności i ewentualna odpłatność z tego tytułu.

Rozumienie pojęcia „inne zdarzenia” wykształci się z pewnością w praktyce. Obecnie wydaje się jednak, że jednym z efektów wprowadzenia nowych regulacji będzie brak konieczności analizy, czy dane zdarzenie jest transakcją (i podlega obowiązkowi dokumentacyjnemu), czy nią nie jest (i dokumentować go nie trzeba).

W związku z tym dokumentacja podatkowa dotycząca cen transferowych powinna dokumentować zdarzenia wszelkiego rodzaju, bez konieczności dowodzenia, czy stosunki pomiędzy podmiotami powiązanymi miały charakter transakcji czy innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych.

Trzeba też pamiętać, że za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty) podatnika uznaje się również zawartą w roku podatkowym:

  • umowę spółki niebędącej osobą prawną, w której łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 50 tys. euro lub
  • umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w której wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 50 tys. euro.

 

Powrót do spisu treści ⇒

Zapisz się na newsletter

Będziesz otrzymywać informacje o nowych artykułach, usługach oraz alertach.

Zapoznałem się z informacją prawną oraz warunkami użytkowania publikacji

FreshMail.pl